Jesteś tutaj: Start / O szkole

O szkole

Rozdział ten nie jest w pełni historią naszej szkoły, lecz właściwie wyborem najciekawszych zdarzeń na przestrzeni wieków i lat. Przy pisaniu korzystaliśmy głównie z kronik szkolnych, które były w naszym zasięgu. Pierwsze wzmianki o szkole w Otfinowie pochodzą z XIV wieku. Została wtedy założona parafia w Otfinowie, która posiadała szkołę parafialną zarządzaną przez miejscowego proboszcza. Do szkoły w tamtych czasach uczęszczali tylko chłopcy.

Od około 1600 r. nauka w Otfinowie odbywała się w dość solidnym domu, a funkcję nauczyciela pełnił proboszcz, organista lub inna osoba znająca alfabet. Pierwszym znanym z nazwiska nauczycielem był Filip Tarzek, który uczył pod koniec XVI wieku. W drugiej połowie XVII w. nauczycielami byli m.in. Walenty Brzeszkowski i jego syn Kazimierz, następnie Paweł Rodzina, Marcin Jurkiewicz, Szymon Baliński, Kazimierz Januszewski, Szymon Litwinowicz. W XVIII w. na terenie powiatu dąbrowskiego nastąpił upadek szkół wiejskich w związku z wojną północną i trudnościami wewnętrznymi kraju, a w konsekwencji zaborami. Losy szkoły otfinowskiej w tym okresie czasu nie są znane. Dopiero w 1826 r. odnotowano funkcjonowanie w Otfinowie szkoły parafialnej, w której nauczycielem był Franciszek Nitsch, miejscowy proboszcz.

W drugiej połowie XIX w. nastąpił dość prężny rozwój oświaty ludowej w parafii otfinowskiej. Tutejszym proboszczem, a jednocześnie dziekanem dąbrowskim i dystryktowym nadzorcą szkolnym był Aleksander Lgota-Lgocki, który bardzo dbał o szkołę w Otfinowie i zorganizował w swojej parafii trzy szkoły filialne, m.in. w Kłyżu w 1847r. Nauczycielami tych szkól byli zwykle organiści. 17 listopada 1882 r. Rada Szkolna Krajowa we Lwowie uznała szkołę pospolitą w Otfinowie za etatową. W latach 1889-1912 funkcjonowała tu szkoła 1-klasowa, a w latach 1913-1914 szkoła 2-klasowa. Nauczycielem w tym czasie był Leon Zieliński. Dzieci uczyły się w budynku drewnianym, zbudowanym około 1900 r. Na początku I wojny światowej budynek ten uległ zniszczeniu. Odbudowano go po zakończeniu wojny.W lutym 1919r. ówczesne władze niepodległej już Polski wydały dekret wprowadzający obowiązkowe nauczanie w zakresie 7-letniej szkoły powszechnej. Jednak szkoły na wsi zatrudniające z reguły 1 lub 2 nauczycieli nie były w stanie zrealizować programu szkoły 7-letniej. Tak też było w Otfinowie, gdzie od 1921 roku szkoła była 3-klasowa, a od 1924 r. do 1945 roku 5-klasowa (z dwoma krótkimi przerwami, kiedy była 4-klasowa). W latach 1930-31 w szkole uczyło 4 nauczycieli opłacanych przez władze państwowe. W okresie międzywojennym do wyróżniających się nauczycieli należeli m.in. Stanisława Grzegorczyk, Józef Ćwik, Janina Jaworska, Władysław Sedlak (pełnił funkcję kierownika szkoły), Marian Niedźwiecki (kierownik szkoły od 1933 r.) i Józef Cierniak.W okresie okupacji niemieckiej szkoła w Otfinowie funkcjonowała, jako że niemieckie dowództwo wojskowe już 1 października 1939 r. wydało zezwolenie na uruchomienie szkół podstawowych na ziemi dąbrowskiej. Jednak władze okupacyjne zakazały nauczania historii, geografii Polski, literatury polskiej, dlatego nauczyciele zaczęli organizować tajne nauczanie; na tym terenie prowadził je Józef Cierniak, który od 1940 r. był kierownikiem szkoły.Od 1945r. szkoła w Otfinowie była 7-klasowa. W lutym tegoż roku kierownikiem szkoły został Julian Mucha. Budynek szkolny, w którym mieściły się dwie sale lekcyjne, był w bardzo złym stanie (30 % wybitych szyb, dymiące piece, nieład; poza tym w kwietniu 1945 r. spaliła się szkolna stodoła). Dodatkowo na potrzeby nauczania wynajmowano trzy izby w domach chłopskich. W czasie ferii letnich wyremontowano budynek szkolny. Fundusze na ten cel zebrano z dobrowolnych składek mieszkańców gromad należących do tutejszego obwodu szkolnego. Składki te zostały uchwalone na zebraniu rodzicielskim. Jednocześnie mieszkańcy gromad podjęli decyzję o budowie nowej szkoły. W tym celu wyłoniono specjalny komitet budowy składający się z wszystkich sołtysów i jednego przedstawiciela każdej gromady. Ofiarnością i dbałością o potrzeby szkoły wyróżnili się szczególnie Józef Walaś i Feliks Szostek.W 1946 roku wyremontowano stary budynek i zelektryfikowano go, wybudowano nową drewutnię, a z dochodów Spółdzielni Uczniowskiej zakupiono biblioteczkę szkolną.Na początku 1948 r. powstał nowy Komitet Budowy Szkoły, w którym działalnością wyróżnili się m.in. przewodniczący Józef Kasprzak i skarbnik Józef Woźniczka. Przez okres zimowy 1948/49 komitet gromadził materiały budowlane. Z początkiem wiosny rozpoczęto prace na budowie, jednak do końca roku nie dokończono budowy murów z powodu braku funduszy, jako że nie przyznano na ten cel subwencji z budżetu państwa. W roku szkolnym 1949/50 prac budowlanych nie kontynuowano. Dopiero na początku 1951 r. został przyznany kredyt na budowę szkoły i wówczas prace wznowiono. Wykonano stropy żelbetonowe i gromadzono materiał na pokrycie dachu. W następnym roku prace kontynuowano, aczkolwiek przebiegały powoli.We wrześniu 1955r. kierownik Julian Mucha został na własną prośbę przeniesiony do Tarnowa. Obowiązki kierownika szkoły zaczęła pełnić Elżbieta Giemza. W roku szkolnym 1955/56 prace budowlane przyśpieszono, gdyż Komitet Rodzicielski (działający w szkole od 6 lat) dokładał wszelkich starań, aby dokończyć budowę.Odbiór nowego budynku szkolnego nastąpił 28 kwietnia 1956r. Uroczyste otwarcie szkoły odbyło się 19 sierpnia 1956r. Przybyli na nie m.in. przedstawiciele władz powiatowych. Przewodniczący Powiatowej Rady Narodowej w Dąbrowie Tarnowskiej uroczyście wręczył klucze Elżbiecie Giemzie jako kierownikowi szkoły. Po zakończeniu części oficjalnej odbyła się na sali gimnastycznej zabawa taneczna, z której dochód Komitet Rodzicielski przeznaczył na ogrodzenie szkoły.

 

 

 

Nauka w nowej szkole zaczęła się 3 września 1956r. Przed rozpoczęciem roku szkolnego nauczyciele przy pomocy uczniów poprzenosili ze starego budynku do nowego przyrządy i pomoce. Nauczycielami w roku szk. 1956/57 byli: Elżbieta Giemza, Emilia Augustyn, Emma Wróblewska, Maria Słupek, Tadeusz Kogut, Emilia Kozaczka. 3 listopada 1956 r. szkoła została poświęcona. Jednocześnie przedstawiciele Komitetu Rodzicielskiego zawiesili krzyże we wszystkich salach. Mieszkańcy wsi samodzielnie też naprawili drogę od szosy do szkoły przywożąc własnymi furmankami żużel z Niedomic. W szkole (jako jedynej w okolicy) było już zainstalowane centralne ogrzewanie, jednak jego uruchomienie w sezonie grzewczym opóźniło się z powodu wadliwej konstrukcji pompy. W ciągu roku szk. 1956/57 urządzono ogród szkolny, w którym zasadzono wiele ozdobnych drzew, krzewów, bylin i kwiatów; oddano także do użytku boisko sportowe i wyposażono salę gimnastyczną w przyrządy sportowe, m.in. przymocowano drabinki gimnastyczne. Wiele pomocy naukowych i sprzętu sportowego otrzymała wówczas szkoła z Wydziału Oświaty w Dąbrowie Tarnowskiej. W następnym roku szkolnym w Otfinowie uczyli ci sami nauczyciele, do grona których dołączyło dwóch księży w związku z przywróceniem nauki religii w szkole (wycofanej w 1951r.). Komitet Rodzicielski zabiegał o to usilnie, gdyż w grudniu 1956 r. Minister Oświaty wydał zarządzenie, że religia może być nauczana w szkołach jako przedmiot nadobowiązkowy. Jednak już w 1958 r. zaczęto ponownie wycofywać ją ze szkół do punktów katechetycznych. Wtedy też ze szkoły w Otfinowie usunięto krzyże i emblematy religijne. W maju 1959 r. ogrodzono część ogrodu szkolnego, a czasie wakacji zamocowano rynny odprowadzające od budynku wodę. Jesienią mieszkańcy wsi wykonali część podmurówki pod ogrodzenie szkoły oraz postawiono bramę wjazdową i dwa wejścia dla uczniów. Prace związane z ogrodzeniem szkoły siatką zakończono rok później. W czasie wakacji w 1961 r. przeprowadzono częściowy remont w szkole; m.in. wprawiono parapety. W 1963 r. budynek szkolny został z zewnątrz otynkowany. Wybudowano również kuchnię i wymalowano korytarz w związku z zorganizowaniem w lipcu na terenie szkoły kolonii letniej dla dzieci i młodzieży z Katowic i Sosnowca.

 

 

Budynek szkoły po otynkowaniu (widok od frontu)

 

 

Budynek szkoły po otynkowaniu (widok od strony wschodniej)

 

 W 1966 roku na emeryturę odeszła Elżbieta Giemza. Funkcję kierownika szkoły objął wówczas Stanisław Szuma i pełnił ją do 1990 roku, z przerwą od 1 marca 1985r. do 1 września 1986 r., kiedy to zajmował stanowisko zastępcy Inspektora Oświaty i Wychowania w Żabnie. W tym okresie funkcję dyrektora szkoły sprawował Józef Wąż.W roku szkolnym 1966/67 po raz pierwszy wprowadzono klasę ósmą. Urządzono wtedy w szkole pracownię fizyko-chemiczną i pracownię zajęć praktyczno-technicznych. Zakupiono również aparat projekcyjny-kinowy marki "Elew". Rok później zaczęto urządzać kącik pamięci narodowej, dlatego uczniowie zaczęli zbierać eksponaty i pamiątki do tego kącika.
W roku szkolnym 1972/73 przeprowadzono remont kapitalny budynku szkolnego, m.in. wymieniono parkiet na sali gimnastycznej. Wtedy także wprowadzono w szkole ćwiczenia śródlekcyjne oraz zaczęto przeprowadzać ćwiczenia na dużych przerwach.W następnym roku szkolnym utworzono w Otfinowie Zbiorczą Szkołę Gminną, której podlegały punkty filialne w Niecieczy, Pasiece Otfinowskiej i Kłyżu. Organizacyjnie podlegały jej też 8-klasowe szkoły podstawowe w Gorzycach i Siedliszowicach oraz przedszkola w Kłyżu, Niecieczy, Siedliszowicach i Otfinowie. Przy szkole zbiorczej utworzono dla uczniów świetlicę z dożywianiem oraz otwarto gabinet lekarsko-dentystyczny, który częściowo wyposażono w sprzęt i materiały dentystyczne.

Z dniem 1 września 1974 roku obniżono stopień organizacyjny Szkoły Podstawowej w Siedliszowicach do punktu filialnego Zbiorczej Szkoły Gminnej w Otfinowie. Młodzież z Siedliszowic z klas V-VIII była dowożona do Otfinowa autobusem PKS. Dwa lata później szkoła w Otfinowie utraciła statut Zbiorczej Szkoły Gminnej wskutek reorganizacji podziału administracyjnego; gmina Otfinów została przyłączona do gminy Żabno. Zbiorcza Szkoła Podstawowa w Otfinowie wraz z punktami filialnymi w Kłyżu, Siedliszowicach i Pasiece podlegała Gminnej Szkole Podstawowej w Żabnie. Punkty filialne w Siedliszowicach i Pasiece w 1987 roku zostały przekształcone w samodzielne szkoły. Punkt filialny w Kłyżu funkcjonował nadal do 2002 r.Bardzo ważnym wydarzeniem w życiu szkoły było nadanie jej imienia. Stało się to 8 kwietnia 1975r. Na podstawie zarządzenia Ministra Oświaty Urząd Wojewódzki w Krakowie Kuratorium Okręgu Szkolnego nadał Zbiorczej Szkole Gminnej w Otfinowie imię Stanisława Staszica.

W roku szkolnym 1978/79 szkoła otrzymała własny środek lokomocji do dowozu uczniów; najpierw był to "Osinobus", a później wyremontowany autobus marki "Jelcz".Po podpisaniu porozumień sierpniowych w 1980 roku Komitet Rodzicielski ufundował krzyże i zawiesił je w salach lekcyjnych w szkole. Poświęcenia krzyży dokonał ks. Franciszek Węgiel oraz ówczesny wikary ksiądz Stanisław Gacek.
26 stycznia 1987 roku odbyła się w Otfinowie niezwykła uroczystość. Odsłonięto tablice pamiątkowe poświęcone pamięci żołnierzy Armii Krajowej i Batalionów Chłopskich. Tablice wmurowano, odsłonięto i poświęcono: jedną w kościele, drugą w szkole przy wejściu do budynku, po prawej stronie. Z tej okazji uczniowie przygotowali okolicznościową akademię. Na uroczystości obecni byli żołnierze AK, a wśród nich dowódca Plutonu "Dzięcioły" Tadeusz Krasnodębski ps. "Kostek", który przedstawił i przekazał młodzieży szkolnej opracowaną przez siebie historię walk oddziału spisaną w "Księdze Pamiątkowej". Wtedy też wśród obecnych na uroczystości żołnierzy zrodziła się myśl ufundowania szkole sztandaru. Trzy lata później pomysł ten został zrealizowany. 2 września 1990 r. żołnierze AK Plutonu "Dzięcioły" przekazali uroczyście sztandar młodzieży szkolnej. Głównym sponsorem był mieszkający w USA Mieczysław Adamczyk, ówczesny Prezes Stowarzyszenia Parafii Otfinów w Chicago. Poświęcenia sztandaru dokonał ks. Franciszek Węgiel.

 

Uroczystość poświęcenia sztandaru szkolnego

 

Kilka ważnych zmian w szkole nastąpiło w roku szkolnym 1990/91. Pierwsza to zmiana na stanowisku dyrektora. Po odejściu S. Szumy na emeryturę funkcję dyrektora szkoły objął Józef Wąż. Zlikwidowano wtedy także Inspektorat Oświaty i Wychowania w Żabnie. Odtąd szkoła podlegała bezpośrednio pod Kuratorium Oświaty w Tarnowie. Poza tym wprowadzono do szkół naukę religii w wymiarze 2 godzin tygodniowo w każdej klasie. Uczniowie po raz pierwszy mieli również możliwość uczenia się na lekcjach języka angielskiego. Wcześniej obowiązkowym językiem obcym w szkole był rosyjski. W tym czasie szkoła w Otfinowie zyskała również nowy sprzęt: zakupiono telewizor kolorowy "Samsung" (z dochodu Komitetu Rodzicielskiego za zabawę sylwestrową i choinkową) oraz "Video - Samsung" (ze środków budżetowych oświaty). Niespełna dwa lata później uczniowie mogli cieszyć się z pierwszego komputera w szkole. Komputer IBM wraz z drukarką przekazał szkole Mieczysław Adamczyk podczas wakacji w 1992 r.

 

M. Adamczyk przekazuje pierwszy komputer dla szkoły na ręce dyr. J. Węża

 

 Od początku roku szk. 1992/93 trwały prace nad opracowaniem Statutu Szkoły. Dokument ten zatwierdzony przez Radę Pedagogiczną został zweryfikowany, a następnie zaaprobowany przez Kuratora Oświaty. Statut ten obowiązuje do dziś.

W roku szk. 1993/94 po raz kolejny zmienił się stopień organizacyjny szkoły w Otfinowie, której z powrotem przyporządkowano szkołę filialną w Pasiece Otfinowskiej z klasami I-III.Kolejne ważne wydarzenia zostały zapoczątkowane w 1999 r. W związku z wprowadzaną w całym kraju reformą oświaty przekształcono publiczną Szkołę Podstawową w Otfinowie o strukturze organizacyjnej klas I-VIII w 6-klasową publiczną Szkołę Podstawową. Uczniowie kończący szkołę podstawową mieli kontynuować naukę w 3-letnim gimnazjum. Obowiązek szkolny został przedłużony do 9 lat nauki. W związku z powyższym w 1999 r. w Otfinowie utworzono gimnazjum, które przez rok było filią gimnazjum w Żabnie, a następnie stało się samodzielną placówką. Jej dyrektorem była Bożena Smolik. Do gimnazjum w Otfinowie uczęszcza młodzież z Gorzyc, Otfinowa i Siedliszowic. Uczniowie spoza Otfinowa dowożeni są do szkoły autobusem szkolnym zakupionym przez gminę. Również w 1999r. Uchwałą Zarządu Miasta i Gminy w Żabnie włączono oddział klasy "0" do struktury organizacyjnej szkoły podstawowej. Wszystkie te zmiany w szkolnictwie wymagały większej bazy lokalowej, dlatego w budynku szkolnym w Otfinowie dokonano kilku przeróbek, m. in. wyremontowano część budynku stanowiącego dotychczas mieszkanie nauczycielskie i urządzono tu kuchnię, świetlicę oraz salę lekcyjną (obecnie znajduje się tu biblioteka).

W 2001r. na emeryturę odszedł Józef Wąż. Funkcję dyrektora Szkoły Podstawowej objęła Alina Mosio. W roku szkolnym 2001/2002 w szkole zaczęła funkcjonować pracownia komputerowa z nowymi komputerami, które otrzymało gimnazjum od Ogólnopolskiej Fundacji Komputerowej w ramach projektu "Pracownia Internetowa w każdym gimnazjum". Wtedy też podłączono Internet. W 2002 roku szkołę podstawową w Otfinowie połączono z przedszkolem w Kłyżu i utworzono zespół. Jednocześnie przestały wtedy funkcjonować szkoły filialne w Kłyżu i Pasiece. Rok później dokonano kolejnego połączenia szkół i utworzono Zespół Szkoły Podstawowej, Gimnazjum Publicznego i Przedszkola w Otfinowie. Dyrektorem zespołu została A. Mosio, a wicedyrektorem Maria Kochańczyk.

W 2003 roku rozpoczęto następny remont kapitalny budynku szkolnego. Zmieniono dach, wymieniono instalację wodno-kanalizacyjną oraz stolarkę okienną, wyremontowano łazienki, zmieniono parkiet na sali gimnastycznej.

 

 

Budynek szkoły po remoncie

 

 W październiku 2004 roku pracownia komputerowa została wyposażona w kolejny zestaw komputerów, które tym razem przyznano szkole podstawowej w ramach projektu "Pracownia Internetowa dla szkoły podstawowej". W roku 2005 wykonano odwodnienie wokół budynku szkolnego.

W bieżącym roku szkolnym w zespole szkół funkcjonuje 13 oddziałów, w tym 6 oddziałów w szkole podstawowej, 6 w gimnazjum i 1 oddział przedszkolny. W szkole podstawowej w klasach I-VI uczy się 130 uczniów, w gimnazjum 157 uczniów, w oddziale przedszkolnym 26 dzieci. Oddział przedszkolny i klasy I-III szkoły podstawowej odbywają zajęcia w budynku zlikwidowanej szkoły w Kłyżu. W zespole zatrudnionych jest 31 nauczycieli, w tym 22 w pełnym wymiarze godzin oraz 9 pracowników administracyjno- obsługowych.

W składzie nauczycielskim naszej szkoły ciągle zachodzą zmiany. W każdym prawie roku ktoś przychodzi i odchodzi. Staramy się jednak, aby utrzymywać między sobą kontakty.

Szkoła jest szczególnym rodzajem instytucji, której zadaniem jest przekazywanie młodemu człowiekowi wiedzy o świecie, dostarczenie mu wzorów i zasad o charakterze wychowawczym. Nasza szkoła stara się te zadnia dobrze wykonywać. Dużą uwagę przykładamy zwłaszcza do pracy wychowawczej. Grono pedagogiczne wspólnie wypracowało różne jej formy.

Naszym osiągnięciem jest to, że uczniowie czują się w naszej szkole po prostu dobrze.

Niech ten krótki zarys dziejów, przypomni Państwu lata spędzone w murach otfinowskiej szkoły, gdzie były zgłębiane tajniki wiedzy pod okiem dobrych i rozumnych pedagogów.